Afmæli með guði

Þetta var merkilegt.

Mér var boðið í afmæli hjá henni Anithu. Hún tók það ekki í mál annað en ég mætti í afmælið hennar. Jújú, ég samþykkti þó svo ég hafi verið búin að bóka mig með finnsku strákunum í bæinn, bóka mig í bíó með Iben og Victoriu og bóka mig í heimsókn til Martin, allt sama kvöldið. Já ég veit, ég þarf eitthvað að fara láta kíkja á skipulagshæfileikana mína, skipta um platínur eða eitthvað.

Ekki það að ég hafi eina minnstu hugmynd um hversu gömul hún Anitha varð en það er eitthvað sem bannað er að spyrja um á Indlandi. Það er eins og að spyrja flugfreyjuna hvar sé best að planta sprengjunni. Ég sendi þó bílstjórann til að kaupa afmælisgjöf handa henni og mætti heim til hennar og hennar foreldra hálftíma of seint á slaginu átta. Ég fékk léttan hroll þegar ég gekk þangað inn. Ég var fyrstur...

Það er ekki frásögu færandi að mæta í afmæli nema þegar maður mætir og er einn í afmæli og byssuglaði pabbinn er heima. Þetta var vandræðalegt og núna sko virkilega meina ég vandræðalegt!

Mér var boðið að setjast og pabbinn byrjaði að spyrja. Spurði hvort það væri kalt á Íslandi. "Jújú, soldið. Líka soldið kallt hér, he he..." sagði ég til að reyna brjóta upp stemninguna. Hann skildi mig ekki.

Mér var farið að líða illa að þetta væri það sem ég þyrfti að hlusta á næstu tímana og hvort ég myndi vera eini gesturinn allt kvöldið. Ég var alvarlega að spá hvort ég gæti með eitthverju móti sloppið. Segjast vera með bráðaeinkenni af fátíðum smitandi heyrnarsjúkdómi eða eitthvað.

Þá komu bjargvættirnir mínir. Tveir aðrir gestir, annar frá Þýskalandi og hinn frá Ítalíu. Þetta var líka sérstakt. Ítalski strákurinn var í bænum í stuttri heimsókn og þekkti ekki gestgjafann. Hann fékk jú bara að fljóta með þýsku stelpunni sem hann hitti á eitthverjum bar í síðustu viku. Hún var líka samt bara búin að þekkja gestgjafan í nokkrar vikur.

Svo hér kemur spurningin: Hvar var allt fólkið sem átti að vera í afmælinu? Þarf hún nýtt hvítt blóð á nokkra mánaða fresti? Er hún Anitha raðmorðingi?

Nei, held ekki. Ég er kominn heim en það komu samt ekki fleiri gestir!

Ég settist á hvítingjana til að komast hjá því að ræða um eitthvað rugl um Sviss, veðrið eða eitthvað álíka við pabbann.

Ég fylgdist mjög fljótlega af athygli með honum síðhærða Luca frá Ítalíu. Ég hef aldrei hitt neinn eins ..."umdeildan" ef það orð er ekki allt of vægt! Maðurinn er jú í tóbaksbransanum.

Að sjálfsögðu pumpaði ég hann til að gefa mér innsýn í tóbaksbransann. Ég komst að því að ég er í kolvitlausum bransa. Það er miklu auðveldara og gróðarvænlegra að láta fólk reykja sig í hel en að láta það grilla heilann í sér með örbylgjum úr farsímum. Heilinn er hvort sem er allt of ofmetinn. Já, það eru stórir peningar í sígarettum!

Vélarnar sem fyrirtækið sem hann á er að selja geta framleitt 30.000 sígarettur á mínútu og hver einasta sígaretta sem framleidd er mæld með 0,01 mm og 0,1 mg nákvæmni með leiserum, örbylgjum, gamma geislum og öðru gotteríi. Talandi um hátækni til að drepa. Þetta er bara eins og James Bond!

En þetta er rosalegt. Það er óhugsandi gróðinn af 43 milljón sígaretta sem framleiddar eru með einni vél á dag þegar hver sígaretta kostar eina og hálfa íslenska krónu í efni og framleiðslu. Þetta er algjörlega rétti bransinn! Það er líka þess vegna sem Kínverjar eru búinir að kaupa 34 svona vélar!

En það er ekki eins og það sé nóg! Ég hef aldrei hitt neinn sem hefur brotið eins mikið af reglum í eins mörgum löndum með eins mikið af ólöglegu hátæknidóti eins og hann Luca. Hann gaf mér nokkur dæmi:

Hann var orðinn þreyttur á löggunni alltaf verið að stoppa hann fyrir ofhraðan akstur. Hann ákvað að gera ekki það sama og við, borga sektina og láta þetta okkur að kenningu verða. Nei. Hann hefndi sín.

Í Kína fékk hann eitthvern til að selja sér háspennu-hárýmdarþétta og háorku magnetrónur (fyrir ykkur sem eru heilbrigð hefur þetta ekkert með pinnamat að gera heldur er þetta bara mjög sjaldgæf hátækni leikföng) sem var dót eingöngu framleitt fyrir ameríska herinn. Út frá þessu smíðaði hann hinn fullkomna radarvara (þið þekkið radarinn, öflugasta fjáröflunin fyrir árshátíð lögreglunnar). Það "góða" við þennan radarvara er að ef hann er miðaður á lögreglubílinn úr 80 metra fjarlægð brennir hann radarinn svo hann verður jafn nothæfur og bréfapressa. Ekki nóg með það, heldur brennir hann talstöðvarnar, farsímana, útvarpið og síðast en ekki síst kveikjukerfið í bílnum (það gæti orðið soldið leiðinlegt fyrir lögguna ef hún er úti á veiðum á fáförnum sveitavegi). Þá fagnar Luca sigri hrósandi.

Ofaná allt þetta á hann ólöglegar græjur til að brjótast inn í farsíma, ólöglegar græjur til að gefa sér ókeypis símtöl út um allan heim, ólöglegar græjur til að fá ókeypis Internet, ólögleg hárnákvæm kort yfir alla hraðamyndavélar í landinu sínu, ólöglega breytt mótorhjól o.s.fr.

Og ekki verra að hann er menntaður kokkur og sérhæfir sig í ítölskum og japönskum sælkeramat!

Þessi maður hlýtur að vera ljúga eitthverju en ef ekki er búin að hitta minn Guð. Fékk líka númerið hans því það er ekkert verra að vera með símanúmerið hjá Guði!

Hugsandi um það. Luca hljómar ekki ósvipað og Lucifer. Nei, þetta er farið að verða of undarlegt allt saman.