Wednesday, October 25, 2006

Sögur af sjónum

Athyglisvert!

Mannslífin á Indlandi eru augljóslega ekki eitthvað sem maður leggur of mikið verð á. Stundum er það eins og með lömbin, þau eru falleg á meðan þau eru á fæti en öllum er sama um það þegar þau eru komin á diskinn.

Í síðustu viku var umferðaslys á einni götunni sem ég fer um á leið í vinnuna. Strætó ákvað að reyna að hægja á ferðinni með því að keyra yfir þá sem voru að bíða eftir strætóinum. Fimm dóu og 27 slösuðust. Hitt fólkið sem var að bíða á stoppistöðinni og slapp, var ekkert sérlega sátt við það sem búið var að gerast (og sérstaklega ekkert sátt við hvað löggan var lítið að standa sig) að það ákvað bara að brenna strætisvagninn og nokkur lögreglumótorhjól í leiðinni og fara í slag. Strætisvagnsstjórinn sá í hvað stemmdi svo hann stakk af og hefur ekkert spurst til hans síðar. Það var kannski ekki svo slæm hugmynd hjá honum því það tíðkast víst hér að berja þann sem er orsakavaldur að umferðaslysi til dauða. Það er ekkert grín hér og víst er það vikulegur viðburður að eitthver deyji í "umferðarslysi" án þess að slysið sjálft hafi slasað nokkurn.



Í síðustu viku var mér boðið með út að borða á eitthvern veitingastað með Anitu, indverskri stelpu sem ég hitti með Joanne og Angelie fyrir stuttu. Það var að sjálfsögðu bara huggulegt af henni að bjóða mér og að sjálfsögu bjóst ég við dæmigerðu matarboði með nokkrum af hennar vinum þar sem maður reynir að vera skemmtilegur og segir sögur af sjónum.

Ekki alveg þannig.

Ég var plataður heim til hennar þar sem báðir foreldrar hennar tóku á móti mér með viskí tilbúið. Það drekkur maður víst hér á miðvikudegi. Úff...ég varð soldið smeykur hvort ég væri að lenda í eitthverjum pakka sem ég vildi ekki vera í. Þar var mér plantað í sófann og óþægilega þögnin byrjaði. Ég ákvað samt að reyna ræða eitthvað við þau þar sem ég var nú á annað borð mættur. Ég fékk samt að tala við föður hennar (fyrrverandi offisera í indverska hernum með byssuleyfi...jæks) um hvað falleg er í Sviss. Hafði ég þó ekki mikið til málanna að leggja enda aldrei á æfinni stigið fæti inn í Sviss! En Sviss þykir bera af á Indlandi...kannski út af Milka súkkulaðikúnni...veit það ekki. Þeir eru jú allir fyrir þessar blessuðu kýr.

En það eina sem mig vantaði var bara eitthvað að borða! Ég fékk samt að borða kínverskt á endanum. Veit heldur ekki hvort ég eigi að þora að tala við hana aftur!

1 comment:

Anonymous said...

Var pabbinn að vonast til að þú myndir biðja um hönd dótturinnar???