Mysore og ökuháski

Í dag verður frídagur.

Ástæðan fyrir þessum frídegi í dag er að það er of hættulegt að fara út á götu. Já, í dag eru Indverjar brjálæðir. Ástæðan fyrir því að þeir eru brjálæðir er að í dag er verkfall og allir sem voga sér að keyra um göturnar eru grýttir. Þá eru dekkin tekin undan bílnum þínum og brennd á miðri götu við votta viðurvist og dansað í kring. Ástæðan fyrir þessu verkfalli er að fylkisbúar vilja að Kannada, málið sem flestir tala í fylkinu, sé líka notuð í skólum fylkisins ásamt ensku. Ég held að flest lönd í norður Evrópu myndu reyna koma þessu að í næstu sveitastjórnarkostningum. En hér eru brennd dekk.

Ég held ég haldi mig bara heima við.


Á mánudaginn var líka frí. Þau skorta ekki hérna á þessum árstíma. Þá fór ég til Mysore. Mysore er borg hérna rétt hjá, 120 km frá Bangalore. Þangað fór ég með tveimur töffurum úr vinnunni, og einum vini annars, og leigðum við bíl og bílstjóra til verknaðsins. Ég fékk að upplifa hvernig ferðalög á þjóðvegum landsins eru. Ég verð bara að segja að ég varð smeykur... og það get ég sagt ykkur það að það gerist ekki oft í bíl hjá mér. Að keyra á 150 km/klst í umferð í svarta myrkri þar sem fótgangendur ganga um göturnar, hraðahindranir spretta upp án nokkurra viðvaranna, ljóslaus mótorhjól keyra á öfugum vegarhelmingi og bílar út um allt er....lífsreynsla. Ég held bara hreint að bílstjórinn hafi vakið upp nýja vídd í ökuháska hjá mér. Inni á milli var hann þó nokkuð rólegur. Stoppaði í klukkutíma á leiðinni og skellti sér í mosku til að biðja. Hann varð nú að hafa eitthverja tryggingu fyrir því að komast heill heim.

Mysore var fín. Þar var kíkt á höll, musteri og skrúðgöngu. Þar sem fjöllistamenn voru barðir með prikum fyrir að vera ekki nógu fótafimir í göngunni og áhorfendur barðir með prikum fyrir að vera ekki á sínum stað. Þar voru líka fílar, hestar, hundar og gestir. Þessi dagur er mikill hátíðisdagur á Indlandi og er m.a. afmælistdagur Gandhi (töffarinn sem plataði Indland úr höndunum á Englendingum fyrir 59 árum). Þess vegna voru tugir ef ekki hundruðir þúsunda manns á götunum að fylgjast með. Það er nóg til af Indverjum greinilega.

Nú þarf ég að fara skipuleggja hvað ég ætla að gera í næsta fríi. Næsta langa helgi er 20. október og ég þarf endilegja að fara drífa mig...eitthvert. Ég þarf að ráðfæra mig við eitthverja sem nenna að fara með mér. Kannski maður fari til Goa. Þar á að vera salt, sjór, sól og sandur.

Í dag var líka minn fyrsti vinnudagur í nýju byggingunni. Ég komst að því að bygginging er rétt svo hálf byggð. Þetta var eins og að koma inn á leiksvið. Ef maður opnaði eitthverja dyr sem var ekki hreint á leiðinni frá útdyrunum að sætinu mínu blasti við manni múrsteinn, blár himinn og fokheld herbergi. Annars lítur skrifstofan ágætlega út þó svo að vinnubásarnir (cubicles) minni mann óneitanlega á ameríska bíómyndaútgáfu af heiladauðum skrifstofum (hver man eftir Dilbert). Ég á eftir að sjá hvernig gengur að koma hlutunum í lag á næstu vikum. Það var þó vatn sprautandi út um allt út úr vegginum á klósettinu í dag(indverskt handverk). Ég held að þeir þurfi nú eitthvað að kíkja á það strákarnir.