Fleiri þjónar

Enn bætist í þjónaflotann. Þetta er bara eins og eiturlyf, ef maður fær sér einn, fær maður sér annan og svo enn annan þangað til að maður veit ekki lengur hver gerir hvað og þarf nýjan þjón til að finna út úr því.

Hlutverk nýja þjónnsins míns er að koma og gefa mér indverskt morgunnudd. Maður getur náttúrulega ekki verið þekktur fyrir annað en að hafa einkanuddara í þessu landi. Ég ákvað samt að láta þetta vera eingöngu vikulegan viðburð til að byrja með svo ég lifi daginn af án þess að taka örvandi. Mér var nefnilega sagt að þetta nudd væri eins og að taka valíum. Það er fínt að byrja daginn á því. Maður er einmitt alltaf svo eiturhress á morgnana.

Gaurinn kemur í fyrramálið eldsnemma.


Nú eru líka INXS popptónleikarnir búnir. Það er reyndar ekkert hægt að segja að það sé eitthver sorg yfir því að þeir séu búnir. Þetta var samt alveg áhorfandi og þetta leit nú út eins og hverjir aðrir tónleikar sem maður á að venjast. Hljóðfæraleikararnir voru fínir en ég segi nú að nýja raunveruleikasjónvarpshetjan þeirra hefði alveg frekar mátt reyna byggja upp sína framtíð sem skúrari en tónlistarmaður. Toni, Martin, Iben og Victoriu fóru með mér á þessa gleðisveit og eyddum við kvöldinu eiturhress þar, enda ekki vanþörf á.



Eftir tæpar tvær vikur verður haldið verður upp á Diwala, hátíð ljóssins. Indverjar taka þessa hátíð mjög alvarlega og halda virkilega upp á hátíð "ljóssins". Borgin lýsist upp eins og Beirút þegar þeir voru virkilega í stuði á níunda áratugnum og fólk læsir logandi kindla inni á fataskápnum og spilar fjárhættuspil alla nóttina. Ég ætla nú ekki að voga mér að hugsa um möguleikana sem svona áhættuatriði geta leitt af sér svo ég ætla að stinga af úr bænum.

Kerala er fylki hérna á suður Indlandi og þykir mönnum það vera all gott fylki. Tilvalið til að eyða fimm daga helgi með sjó, stönd og hóteli. Þangað verður farið með Toni, Andreas og co.

Það sem er hinsvegar ekkert svo tilvalið er að við erum búin að kaupa okkur ferð til Kerala með innan við tveggja vikna fyrirvara á mestu ferðahelgi í landinu. Það er eins og að ætla sér að kaupa borðstofusett með löber og pallíettum korter í sex á aðfangadag. Þetta fær maður út úr því að vera lélegur í skipulagningu. Maður fær alveg að blæða fyrir það á allan hátt því allt er bara hreint og klárt allt upppantað. Við þurfum líka að krossa fingur og vona að það séu minni líkur á að vinna í lottói en að hótelið sem við pöntuðum í flýti uppfylli lágmarks þarfir eins og að hafa rúm og klósett (og herbergisþjónustu því maður getur varla lifað lengur af án þess að hafa eitthverja þjóna!). Flugfélagið sem við fljúgum með er líka með vinninginn um lélegustu þjónustu og verstu tímaáælun sem gerist. Það er búið að lofa okkur að við munum upplifa eitthvað slæmt með því flugfélagið.

Þetta hljómar semsagt bara allt spennandi. Maður gengur nú ekki að neinu vísu í þessu landi. Allavega er Internetið ekki ennþá komið...