Hemmi og óeirðaseggirnir

Loksins er maður kominn í frí og nú meina ég alvöru vikufrí. Það er ekki það sama og fara til norður Evrópu í desember í frí. Nei, þar er kallt. Í mínu fríi verður heitt. Sól, hiti og afslöppun. Frí eins og Hemma Gunn einum er lagið.

Það verður ekki slæmt að komast í frí. Gaurarnir í vinnunni eru að fá hjartastopp fyrir álagi þar sem það er allt of mikið að gera. Auðvitað sé ég bara eitt í stöðunni fyrir mig. Stinga af og taka frí. Ekki það að ég eigi eitthvað efni á því að missa fólk úr hjartaáfalli á þessum síðustu og verstu þrátt fyrir að nú eyði maður dögunum í atvinnuviðtölunum. Maður fer alveg að verða atvinnumaður í þessu sem er kannski ekkert svo gott því nú er maður bara sendur og látinn taka viðtöl fyrir aðrar deildir. Það kemur reyndar illa út þar sem oft veit maður ekki einu sinni hvað maður er að taka viðtal fyrir eða hvað stendur í ferilskránni. Talandi um að vera ómissandi!

Gestirnir eru mættir. Búin að eyða síðustu dögum í að versla og borða. Nú er kominn tími til að finna eitthvað sem svalar þörfum landans fyrir eitthvað framandi. Maður þarf ekki að fljúga yfir hálfan hnöttinn til að fara í Kringluna. Samt er ég búin að leyfa Hauki að keyra mótorhjólið svo hann er settur. Þetta byrjar samt ekkert sérstaklega vel. Í dag verðum við að hanga heima og horfa á vegginn. Sem betur fer er samt sjónvarp á veggnum því annars væri þetta slæmt. Fólk talar ekkert saman lengur. Sendir bara textaskilaboð. Málið er að nú eru nefnilega skipulagaðar óeirðir í borginni ...aftur... og engin má fara út úr húsi. Þeir skipulögðu nefnilega að halda því bara áfram sem var í gangi í síðustu viku og brenna bíla og mótorhjól í dag. Í tilefni af því er borgin lokuð, allir eiga að vera heima og gera eitthvað óuppbyggjandi. Nei, það er ekki einu sinni hægt að panta pítsu...

Það er samt ákveðið að skella sér í ferðalögin. Nú er að bara að fara slá rykið af nýlenduherragallanum og taka lestina á fyrsta farrými til Hampi. Ég ákvað svona að setja mín mörk í snyrtimennskunni og eyða ekki tíu klukkustundum í lest í gripadeildinni með svínum, hænum. Þangað verður farið og skoðað rústir og önnur skemmtilegheit í tvo daga með Iben og foreldrum hennar sem eru í heimsókn.

Síðan til að maður fái ekki falleinkunn í gestamóttökunni þá er ákveðið að fara á vesturströndina með Tinnu, Hauk og Óla, fljúga til Kochi og taka út stemninguna þar í nokkra daga. Strönd, arktítektúr, sjór, sandur og góður matur eru kröfurnar. Gaman af því!