Ólöglegur bjór er góður bjór

Það er búið að stela símanum mínum.

Það þykir kannski ekkert merkilegt ef maður býr í þróunarríki þar sem verðmæti símans er álíka og ævilaun mannlegrar steypuhrærivélar. Málið er hinsvegar að honum var stolið innan veggja fyrirtækis míns. Það þykir nokkuð merkilegt þar sem öryggisverðir Nokia venjulega saka mann um glæpsamlegt athæfi ef maður er í mislitum sokkum en greinilegt er að öryggistapparnir hérna þurfa eitthvað að skerpa á vænusýkinni. Það væri kannski líka við hæfi að þeir væru soldið meira öryggisvarðalegir. Fyrir mér eiga öryggisverðir að vera hættulegar skepnur. Ekki hugsa of mikið, vera mjög stórir, sterkir og þungir og eru alltaf tilbúnir að henda manni í gólfið ef maður lítur óvart í augu þeirra. Ekki ósvipað nautum í öðrum leikshluta í nautabana.

Hér eru öryggisverðirnir ekki svoleiðis. Það er ekki hægt að hræðast 35 kíló nema þau hafi sautján belti í Karate og heita Bruce Lee. Þessir menn heita ekki Bruce Lee og hafa að hámarki tvö stig á blokkflautu. Hinsvegar kemur fjöldinn á móti. Það er ómælt magn af þessum vörðum. Það er eins og með maurana. Þeir geta drepið ef þeir eru nógu margir. Hinsvegar, ólíkt því sem maður getur búist við af maurum, þá virðist þessir verðir hérna nenna lítið vera mjög öryggisvarðaleg ógn. Þeir sita venjulega á víð og dreif um bygginguna og horfa á hurð, ljósritunarvél eða sofa í liftunni. Það versta við það er samt að ég, og örugglega fleiri sem eru jafn utan við sig, taka ekkert eftir þeim. Þegar þeir reyna að stoppa mann fyrir að sýna sér ekki nafnskiltið þá labbar maður bara framhjá þeim án þess að nokkuð hafi í skorist. Þeir eru heldur ekkert að elta mann og henda manni í gólfið. Þeir segja bara örugglega við sjálfan sig: "Já, já, alltílagi. Ég spyr hann bara á morgun".

Það gæti útskýrt afhverju síminn minn hvarf af borðinu mínu. Það gæti jafnvel verið að eitthverju óprúttin verkamaður hafi ekki staðist þessa hrúgu af peningum eitthverja nóttina. Á næturna eru nefnilega sveimi af verkamönnum á skrifstofunni að reyna tjasla upp á þessa glænýju ruslbyggingu sem ég get ekki ímyndað mér að endist lengur en í sex mánuði. En það er atvinnuskapandi. Þá hafa nokkrir hundruðir Indverja eitthvað að gera við viðhald næstu árin.

En nú hefur eflaust einn verkamaðurinn glatt sína heittelskuðu með glænýjum demantshring. Verði honum að góðu.



Um helgina var brugðið af bæ og farið út að borða með dönsku stelpunum, Martin, frú og nokkrum indverjum. Um kvöldið var svo boðið til eftirpartís heima hjá eitthverjum ríkum inverskum pabbastráki. Eins og ég hef áður minnst á þá er mjög mikilvægt að finna eftirpartí ef maður vill ekki vera kominn í rúmmið fyrir klukkan hálf tólf þegar allt lokar. Þessi ríki pabbastrákur átti þúsund fermetra hæð með svölum á tólftu hæð niðri í miðbæ. Að sjálfsögðu átti hann líka risa leðursófasett, Bang & Olufsen græjur og glænýjan Vertu farsíma sem kostaði örugglega eins og hálfur Land Cruiser. Mér tókst samt ekkert að heilsa upp á gestgjafann. Hann var líklegast of upptekin við að skófla kókaíni upp í nefið á sér inni á klósetti. Ég last það eitthverstaðar að víst það sem ríkir pabbastrákar gera. Ég gerði honum samt góðverk og hjálpaði til við að sópa svo pappi hans kæmist ekki að því að hann væri að halda partí fyrir hundrað manns sem hann þekkti ekkert.

Í tilefni þess að við vorum í partíi hjá ríka pabbastráknum þá fannst okkur líka kjörið að leika kókaínkaupandann. Við vorum nefnilega búin að finna það út að við yrðum að drekka eitthvern bjór víst við vorum kominn og að sjálfsögðu hugkvæmdist okkur ekki að kaupa hann á meðan löglegt var að selja hann, svo klár eru við ekki. En það væri hvort sem er ekkert jafn spennandi eins og að reyna að kaupa hann ólöglega.

Svona kaupir maður bjór eftir klukkan ellefu á þessum slóðum:

1. Maður kemst á snoður um salann.
2. Stoppar í dimmu húsasundi og drepur á bílnum.
3. Bíður í tíu ógnvænlegar mínútur.
4. Maður sér skugga af manni númer eitt koma hlaupandi.
5. Tveir dimmir menn númer tvö og þrjú standa vörð við enda húsasundsins og skima eftir löggunni og eru tilbúnir eins spenntir gormar að stökkva í burtu.
6. Maður númer eitt, dimmur hörunds, stoppar örsnökkt við bílrúðuna.
7. "Einn bjór á mann, takk!" segir maður eins og 14 ára unglingur.
8. Maður númer eitt stekkur upp í svartan bíl með manni númer tvö og þeir aka í burtu.
   
9. Bíður í aðrar ógvænlegar mínútur.
10. Dimmi maðurinn númer þrjú skimar eftir löggunni.
11. Svarti bíllinn kemur aftur.
12. Maður númer eitt kemur með bjórana og segir "300 krónur, takk".
13. Maður borgar og fær bjórinn.
14. Maður númer eitt segir með hrjúfri röddu: "þið hafið aldrei séð mig".
    
15. Maður segir: "Ókei".
16. Maður eitt, tvö og þrjú stökkva upp í svarta bílinn og keyra á ógnahraða í burtu.

Allavega fengum við okkar bjór og drukkum hann af bestu lyst. Enda er eins og kveðið er: "Ólöglegur bjór er góður bjór".