Lostapyntari

Nú eru sagðar bænir.

Ég verð að taka ofan fyrir þessum þrótti múslimana við að deila bænunum með almúganum. Það er ekki minnsti möguleiki að missa af þeim hvar sem maður er. Prestarnir þeirra eru auðheyranlega búnir að fara á stíft námskeið í hljóðbylgufræðum og búnir að byggja hátalara inn í öll tré, skólprör og niðursuðudósir í hverfinu. Maður verður allur miklu heilagri...og svefnlausari.

Talandi um hátalara. Ég er ekki enn búin að fá hátalarakassann minn kláraðan. Að sjálfsögðu tekur það langan tíma eins og allt annað í þessu landi en ég verð þolinmóður og læt mig dreyma um tónlist með bassa.

Ég verð þó að segja eitthvað gott um Indverja. Ég held ég sé búin að tala illa um Indverja standslaust í margar vikur svo það er kominn tími á að ég fari að hrósa þeim. Ég fékk sérsmíðuðu hátalarastandana mína í dag bara einni og hálfri viku eftir að samningaumræðum luku. Magnað að það fór ekki nema 3 daga yfir umsamin afhendingartíma. Samningaumræðurnar voru samt ekki mjög beisnar:

Indverji: "2500 rupies"
Ég: "1500"
Indverji: "2000"
Ég: "Gott og vel. 1700"

Þetta tók sirka sex sekúndur og fleiri orðum var ekki eytt.

Ég fékk bílstjórann minn til að taka við hlutverki skaffarans. Hann hefur virkað eins áreiðanlegur eins og meðlimur ítölsku mafíunnar í öllu því sem ég hef þurft að útvega hingað til svo ég fékk hann til að finna járnsmiðinn. Auðvitað, eins og gerist hjá ítölsku mafíunni, fékk hann bróðir sinn til að taka við hlutverkinu.

Svo hrós dagsins fer til járnsmiðsins. Ég verð meira að segja að viðurkenna að ég hefði nú ekki geta smíðað, soðið og lakkað þetta betur þó svo ég sé voðalega klár og allt svoleiðis (hóst). Kannski var ég að borga þeim fimmfalt á við hvað þetta ætti að kosta svo kappinn hefur ákveðið að taka sig á...veit ekki.

Ég verð líka að gefa einkaþjálfaranum mínum smá af hrósi dagsins. Honum hefur tekist að gefa mér þá allra, allra verstu harðsperrur sem ég hef á æfi minni fengið. En þetta hrós er eingöngu gefið af illri nauðsyn skal ég segja ykkur. Nú hreyfi ég mig eins og skrímsli Frankensteins og búin að gera síðustu þrjá daga. Ég er búin að mæta tvisvar til hans og hann er bókstaflega á góðri leið með að drepa mig og ég get ekki séð betur en honum finnist það bara gaman að sjá mig þjást. Einkaþjálfarar eru allir án efa hreinræktaðir lostapyntarar (fallegt orð).


Nú er líka búin að bjóða Íslendingunum í mat. Þeim Jóni, Binnu, strákunum og ömmu frá Njarðvík. Maður verður jú að sinna skyldum sínum við ættjörðina og elda ofan í landann sem ég verð að segja að er átak þegar maður getur varla hreift sig fyrir harðsperrum. Þrátt fyrir það, maður getur ekki annað verið en stoltur yfir því að hafa brauðfætt allt sitt eigið kyn á einum degi í heilli borg. 100% skor. Þau komu hingað í gærkvöldi og borðuðu tvíréttað, þóttu nokkuð spræk og ræddum um það lúxusvandamál hversu slæmt veðrið er í borginni. Eins gott ég tók dúnsængina mína með til Indlands, það er nú varla hægt að sofa með annað í 23 stiga kulda.


Nú þar sem maður er orðinn svona sjóaður í að bjóða fólki í heimsókn ákvað ég að bjóða eitthverjum nokkrum nýjum þýskum nágrönnum mínum sem ég hitti á fimmtudaginn í sunnudagsheimsókn í kvöld. Nú verður þýski stofninn tekinn út og greindur í eitt skipti fyrir öll.