Alþjóðartungan danska

Ég sit hérna núna og reyni að horfa á sjónvarpið. Ég verð að segja að ég skemmti mér meira yfir stillimyndinni á Stöð 2 ruglaðri þegar ég var lítill en yfir þessu. Það er bara ekkert annað á 50 rásum í sjónvarpinu en Bollywood myndir og Indversk tónlistarmyndbönd. Ekki skilja mig samt þannig að ég sé með eitthverja fóbíu fyrir kúltúr framandi landa...og mér fannst þetta alveg fyndið í nokkrar mínútur...en þetta er bara svo...leiðinlegt! I bund og grunden (eins og Danir myndu orða það) þá er söguþráður Bollywood mynda eftirfarandi (og hér eru engar ýkjur í gangi, enda eru búnar til mörg hundruð myndir á hverju ári sem sanna þetta): Sænskur vísindamaður reynir að kúga aðalkvennpersónuna. Aðalkarlpersónan berst við sænska vísindamanninn með himneskum krafti og allt brýst út í söng, dans og gleði. Og þessi djúpi söguþráður dregst í svona tvo til þrjá tíma, aldrei minna. The End.

Talandi um Dani. Í vinnunni minni eru bara tveir "útlendingar". Annar er Íslendingur (ég) og hinn er hann Ketil frá Noregi og saman tölum við alþjóðatunguna dönsku. Hann Ketil er líka næstum nýfluttur með indverska konu og barn og verður að vinna hérna í sömu deild og ég. Ég er búin að klína mér upp á hann og reyna að sjúga allar upplýsingar sem ég get út úr honum sem virðist ganga ágætlega. Hann hefur til dæmis kennt mér þá mikilvægu hluti sem maður má ekki vera án, að maður má ekki vera kammó við þjónustufólk því það er bara bannað og að ísinn á T.G.I. Friday's sé góður. Við getum líka skilið hvorn annan með okkar skandinavísku kaldhæðni, sem ótrúlegt en satt fellur ekki í góðan jarðveg meðal innfæddra. Ég á eftir að fiska út eitthver meiri samskipti við hann.

Og enn talandi um Dani. Ég fór á skráningarskrifstofuna í morgun til að skrá mig í landið. Það þarf maður víst að gera þar sem bírókratían er hvergi spöruð. Ég var pínulítið hræddur um að tollararnir á flugvellinum hefðu farið eitthvað að klaga um að ég stalst inn í landið án þess að múta þeim almennilega það virtist nú samt ekki vera...ennþá. Ég komst fljótt að því að það er mjög gott að hafa eitthvern mann með sér sem kann á kerfið því að öll skjölin sem hann var búin að safna saman um mig frá hinum ýmsu stöðum fyllti góða farangursgeymslu meðalstórs farþegaflugvélar og allt var í fjór- eða fimmriti (svona því bætandi við þá er ég búin að nota 15-20 passamyndir í allt þetta bírókratí hjá Indverjum og lagerinn er að tæmast). Þetta þarf maður síðan að fá undirskrifað af hinum og þessum aðilum og lofa að skaffa skristofublókinni Nokia heyrnartól til að liðka aðeins fyrir smá villu í passanum mínum sem hefði annars tekið mánuð fyrir þá að leiðrétta. Vonandi að allt verði tilbúið á morgun þegar ég sæki dvalarleyfið mitt.

En það er ekki það sem ég ætlaði að segja frá. Á skráningarskrifstofunni voru tvær sætar ljóshærðar stelpur með rauðan passa í hönd og minn ljósblái passi þóttist kannast við rauða passann, enda frændi hans, svo ég renndi fram alþjóðatungunni dönsku. Það kom út úr því að þær skildu mig og við komumst að að við vorum öll jafn týnd í þessu öllu saman svo við ákváðum að hittast á laugardaginn og reyna taka púlsinn á skemmtanalífinu. Það verður örugglega ekkert leiðinlegt.


P.S. Ég skal lofa að setja inn eitthverjar myndir þegar ég er búin að taka eitthverjar!