Að aka er góð skemmtun

Ég verð að biðjast afsökunnar af því að það hefur ekki verið lagður inn póstur í þessa minningargrein í nokkurn tíma. Ég vill frekar segja að ástæðan þykir vera einstök leti því ég vill síður segja að líf mitt hafi algjörlega breyst í innantóma ógleði líkt og hjá fílnum í dýragarðinum í Kaupmannahöfn. Því ætla ég hér með að bæta úr því og byrjar hér þá frásögnin:

Þetta byrjaði allt upp úr klukkan þrjú á föstudagseftirmiðdegi fyrir svo til 10 dögum síðan. Þá vissi ég vel að að horfa á myndband væri góð skemmtun en að aka um Alpanana í Porsche 911 grunaði mig ekki að væri jafnvel ekki síðri skemmtun! Einmitt á þessum tímapunkti í lífi mínu lenti ég á Munchenarflugvelli og heilsaði upp á þá Nökkva, Þorvald og Óla, sem þá voru komnir með lyklana af tveimur sportbílum, glaðir í bragði eins og sænskir hafnarverkamenn í Ikea!

Stefnan var tekin. GPS-inn stilltur. Spólvörnin aftengd og lagt af stað eins og vindurinn (og gott betur en það) beint upp í austurísku Alpana. Hlykkjótta vegir þræddir, borðuðum snitzel, þröngir vegir eknir, borðuðum bratwurst, beinir vegir brunaðir og drukkum bjór. Eftir tindrandi Alpatinda í sól og blíðu og 1400 km enduðum á októberhátíð í Munchen þar sem karlmenn klæðast leðurbuxum og konur Heidi kjólum. Alveg eins og segir í biblíunni.

Að aka Porsche 911 og BMW Z4 er góð skemmtun. Það er samt eins og að aka stórum gókart bíl (ekki taka þetta samt of bókstaflega þar sem það er jafn mikið pláss inni í þessu og í venjulegum gókart bíl). Eini munurinn er samt að þessir bílar kosta það sama og einbýlishús og það fylgir þeim sá óþægilegi ókostur að það er mun auðveldara að steindrepa sig á þeim. Ekki að það sé eitthver minni hætta á að verða steindrepinn á miðri götu úti á Nörrebro í Kaupmannahöfn þar sem ég hef ákveðið að leggja mitt akkeri um sinn! En með þessu má alveg mæla (göturnar).


Eftir tvær vikur í húsgangalausri íbúð í Kaupmannahöfn, einum rokktónleikum, einu pókerkvöldi (engin hætta, ég kann ekki póker...tókst samt að rústa meðspilurunum!), einni íslenskri kvikmynd, tveimur kebab, tveimur djömmum og ómældum klukkustundum í vinnunni, þá er stefnan tekin á Indland. Á síðustu metrunum hjá Nokia hafa mínir menn fundið það út, mér þó ekki til óbærilegs sársauka, að eitt námskeið skuli ég halda í Bangalore. Um næstu helgi verður flugsætið hitað upp og kynnt upp í flugvélahreyflinum. Ég reikna staðfastlega með að þá verði kátt í höllinni því margt gott fólk þarf að heimsækja, mikið þurfi að versla og lítið að vinna. Tvær vikur í góðu yfirlæti með dagpeninga, stóra íbúð og einkabílstjóra.

Það er einmitt það sem mig vantar núna!

(já, það eru einmitt komnar myndir inn á myndaalbúmið. Það þykir þó til hæfi að þær lenda ekki undir flokknum "Indland" heldur undir þeim góða flokki "Ferðalög". Góðar stundir.)