Bólivísk skinka -- Bolivian ham

Þá er maður komin heim úr fjögurra daga jeppaferð um fjöll, eyðimerkur og saltsléttur Bólivíu. Jeppaferð sem myndi sóma sér vel sem góð íslensk, með biluðum Landkrúserum, ryki, óþolandi frönskum túristum, frostnóttum og stórkostulegri fjallasýn. Segi samt ekki að flamingófuglar, lamadýr, brennandi sól eða spænskumælandi kokkur sem tyggur kókalauf séu staðalbúnaður í íslenskri fjallaferð en kemur samt nálægt. En hvar sem er þá virðast bílstjórar tala bara um heddpakkningar, innspýtingar og díselolíu. Það er samt eitt og annað sem íslenskir jeppaeigendur gætu lært af þeim bólivísku, eins og það að ef fjaðrirnar brotna undan Patrólinum þá teipar maður þær bara saman aftur með límbandi! Síðustu fjóra dagana erum við búin að sjá eldfjöll, geysi, hraun, eyðimerkur, rauð, græn og brún vötn og aragrúan allan af lamadýrum. Við náðum að bruna yfir saltstléttuna Salar De Uyuni sem menn segja að sé sú stærsta í heimi. Það fer ekki á milli mála að þetta er stórt og slétt. Við hefðum geta drukkið te úr postulíni og stoppað í, á meðan jeppinn brunaði á ofsahraða tugi kílómetra yfir sléttuna. Nú erum við búin að vera í Bolivíu í fimm daga og búin að borða raðirnar af empanadas (eða smábökur eins og við myndum kalla þetta á hinu ylhýra) með skinku og osti, pizzum með skinku og osti, nautasteikum með skinku og osti og samlokum með skinku og osti. Það fer ekki á milli mála að fólk þykir skinka og ostur vera mikil sælkeravara þar sem það virðist vera að það sé sett skinka og ostur í alla rétti sem eru eldaðir. Þetta er samt stórkostulegt undur þar sem ekki hið einasta svín er sjánlegt neinstaðar í þessu landi. Mér er farið að gruna að nautafiléið og lamapatéið þyki svo mikill mánudagsmatur hérna að það þurfi að krydda þetta upp með soldið exótísku eins og brauðskinku og bræddum skólaosti. Annars erum við nú á leið til La Paz, höfuðborgar Bólivíu, og vonumst til að geta farið að nota stuttbuxurnar okkar aftur og komast úr fjallakuldanum. Maður er sko ekki byggður fyrir hitastig undir 20 gráðum!

Now we're back from a four days of four wheel drive trip through mountains, deserts and salt planes of Bolivia. A four wheel drive trip that would be very suitable as a good Icelandic one, with broken down Land Cruisers, dust, intolerable French tourists, frost nights and spectacular mountain view. Though, I wouldn't say that flamingos, lamas, burning sunshine or Spanish speaking chef who chews coca leaves are standard equipment in a typical Icelandic mountain trip but we're close. Anywhere you go it seems like 4WD truck drivers talk only about head gaskets, fuel injections and diesel. Although there's one or two things Icelandic 4WD truck owners can learn from the Bolivian ones, like if the suspension under the truck breaks you just tape them together again! For the last four days we have seen volcanoes, geysers, lava, desert, red, green and brown lagoons and endless amounts of lamas. We managed to cruise over the salt plane of Salar De Uyuni that experts say is the largest in the world. At least it is large and even. We would have been able to sip tea out of a porcelain cups and done some needlework while the truck drew over it in amazing speed dozens of kilometers. We have now spent five days in Bolivia and have eaten rows and rows of empanadas (or pies for you who Spanish is not your cup of tea) with ham and cheese, pizzas with ham and cheese, beef steaks with ham and cheese and sandwiches with ham and cheese. It is no doubt that ham and cheese is a real delicatessen here since it seems like it's put on almost any course served. It is even more amazing since there is not a single pig visible anywhere in this country. I guess that the fillet mignon and the lama paté are such a Monday food that it's necessary to spice it up with something more exotic like cooked ham and bread cheese! Otherwise, we are now on the way to La Paz, the capital of Bolivia, and hope that we can start using our shorts again after the mountain cold. I am far from build for any temperature under 20 degrees!