Brunað í Argentínu -- Cruising Argentina
Nú er maður komin að landamærum Argentínu og Bólivíu. Búin að bruna í gegnum Argentínu frá Brasilíu og sitja í rútu í 48 tíma. Leiðin liggur til Bolivíu en eins og hver heilvita maður sér (þ.e. ef maður er með gott kort!) þá er styrsta leiðin frá Brasilíu ekki í gegnum Argentínu heldur í gegnum Paraguay. Paraguay-búar vilja ekki vera íslandsvinir og krefjast hreint og klárt vegabréfsáritunar bara frá okkur. Við höfum því sveigt framhjá Paraguay eins og pestina (og náttúrulega lyktandi eins og pestin eftir 48 tíma rútuferð) og búin að komast að því að það er hvort sem er ekkert í Paraguay nema glæpamenn og malaría! Við erum nú búin að eyða dögum í norður Argentínu í staðin. Í Salta er heitt heitt heitt. Samt er lítið hægt að kvarta yfir því þar sem fólk vaknar seint, sefur á daginn og vakir fram eftir nóttu eins og góðu B-fólki sæmir (segi nú ekki annað en maður passi vel inn). Hér í Argentínu borðar fólk nautakjöt í öll mál og er stolt af því. Hér eru nautasteikurnar seldar í kílóavís á sama verði og pasta með tómatsósu færi á í góðri íslenskri kjörbúð. Allir borða nautakjöt og allir hafa kolagrill sem sæmi sér vel fyrir mötuneyti Eimskips í garðinum. Einu sinni sá ég hóp skólakrakka í Japan borða Sushi í morgunmat svo ég get ekki ímyndað mér annað en skólakrakkar í Argentínu hafi skanka og T-bein í nestisboxinu og ferðagrill í skólatöskunni! En núna erum við komin að landamærunum við Bolivíu. Kominn upp í þriggja kílómetra hæð og horfum á stórkostulegt fjallaútsýni yfir Andersfjöllin þar sem ekkert skyggir á nema Lukku-Láka kaktusar. Eini pirringurinn núna er samt að maður er kominn aðeins of nálagt Bolivísku panflautumenningunni. Það er alveg kapitúli út af fyrri sig sem allir sem hafa komið í miðbæ hvaða stórborgar sem er í heiminum hafa orðið vitni að. Í fáum orðum, maður vill forðast eins og heitan eldinn að hlusta á lög úr Titanic bíómyndinni eða Yesterday með The Beatles spiluð á panflautu af fólki í pancho. Það jaðrar við að það sé ólöglegt! Næst verður farið yfir til Bolivíu og stóra salteyðimörkin skoðuð. Nóg af salti á nautasteikurnar þar! | Now we have reached the border of Argentina and Bolivia. Done driving through Argentina and Brazil and sit in a bus for 48 hours. The route is to Bolivia although as any fully conscious person can see (if in a possession of good map!) that the shortest way from Brazil is not through Argentina but through Paraguay. Although Paraguayans don't want to play ball with Icelanders and request a visa from us, and only us! We have therefore avoided Paraguay like the plague (and started to stink like the plague after 48 hours bus ride) and come to the conclusion that there's nothing in Paraguay but criminals and malaria! We have now instead spent days in north Argentina. In Salta is warm, warm and warm. Although you can hardly complain since people wake up late, sleep through the day and wake long into the night, like every good B-person (can't say that I don't fit well in). Here in Argentina people eat beef in every meal and are proud of that. Here the beef steaks are sold in great quantities for the same price as pasta with ketchup goes for in any common Icelandic supermarket. Everybody eats beef and everybody sports a coal BBQ in their backyard the size that would proudly supply a good canteen. Once I saw a group of schoolchildren in Japan eating Sushi for breakfast so I can only imagine that Argentinean school kids have filet mignon and T-bone in their lunchbox and portable BBQ in their backpack! But now we have reached the border of Bolivia. Reached three km height over sea level and admiring the mountain view over the Anders where nothing is in the way else then Lucky-Luke cactuses. The only thing that's bothering is the fact that we're reaching the Bolivian panflute-culture. That is actually something you can write a long book about but anyone who has visited a center of any capital in the world have experienced. In short, you want to avoid this as the plague to listen to songs from the Titanic movie and Yesterday with The Beatles played on panflute by people in poncho. It almost crosses what is considered illegal! Next’s Bolivia and the great salt desert. Enough salt for the beef there! |

2 comments:
Frábært, Panflauta og lyftutónlist stanslaust í marga daga hehehe. Eins gott að það sé fallegt þarna. Býr ekki annars Fjóla Björns, systir Gumma, í Bolivíu, er þá bara ekki að skjótast til hennar í heimsókn.
Hafið það gott bæði tvö og mun að senda myndir öðru hvoru o takk fyrir bloggið
kv
Eydís og glaumbæjargengið
Mér líst mun betur á nautakjöt í morgunmat en sushi.
Post a Comment