Skriflega próf dauðans

Nú er maður alveg að verða fullgildur. "Hálfnað verk þá hafið er og búið þegar hálfnað er" eins og skáldið sagði. Einn flugmiða til Íslands eftir mánuð, tveir tímar fyrir framann ökukennarann og brakandi bleikt plast komið í vasann! Já, nú er maður nefnilega staðinn með það sem flestir sextán vetra unglingar ættu að kalla skriflega próf dauðans. Próf þreytti með sextán ára stelpum og pólskum karlmönnum og gat alveg svarað hvernig bannað-að-leggja skiltið leit út (ég mundi það nefnilega ennþá frá fína ökuprófinu mínu á Indlandi, enda var það líka eina spurningin) enda búin að leggjast undir feld til að lesa djúpar og gefandi bókmenntir um hvernig á að bakka í stæði (á mótorhjóli) og gefa stefnuljós.

Til Íslands fór ég nefnilega í síðustu viku til að taka mótorhjólapróf. Á Íslandi getur maður nefnilega tekið mótorhjólapróf og staðist sem er ekki hægt í Danmörku. Þar er prófið svo ruglað að manni grunar að Dýri úr Prúðuleikurunum hafi búið það til. Svo er líka verðið á íslenska prófinu er að skríða undir verðið á danskri pylsu með öllu og kóki miðað við hvernig gengið á íslensku lírunni er. Ég verð víst að vera staðinn að verki að gráta þetta ekki með ykkur Íslandsbúum... ég fær nú enn útborgað í dönsku gulls ígildi! Ég geri bara ráð fyrir að útlendingar hópist núna í verslunarferðir til Íslands og efnahagurinn fari að blómstra, bara alveg eins og á Kanarí!

Á Íslandi náði ég líka að gera margt annað skemmtilegt um páskana. Þar með talið borða svín, kalkún, páskaegg, kjúkling, tómatsúpu, naut og þorsk; Fara á skíði, fara á barinn, fara í heimsókn og fara í pottinn (Já já, ég hitti líka fjölskylduna). En ykkur að segja þá þykir það merkisviðburður að hafa farið á skíði á Íslandi en það held ég að ég hafi ekki gert frá því í tíð Regans. Það verður samt seint sagt að sé leiðinlegt og að bruna niður snævi þaktar brekkur í rigningu á meðan maður heyrir óminn af íslenskum prestum flytja boðskapinn er óneitanlega eitthvað sem maður gerir heldur ekki í útlöndum.


Svo nú er maður kominn heim til Danmerkur og farinn aftur. Enn einu sinni er maður í fylki Schwarzeneggers fyrir fyrirtækið sem veit ekki hvort ég á að vinna sem ræstitæknir, verkfræðingur eða læknir. En maður kvartar ekkert yfir að losna undan veðurþunglyndi Danmerkur og baka sig í... rigningu!