THE END

Nú sér maður eins og ljónið! Ekki að ljón hafi eitthverja yfirburða góða sjón en þau ganga allavega ekki með gleraugu og ég, eins og ljónið, myndi án milkilla vandræða sjá antilópu hlaupa fyrir framan mig ef þannig stæði til!

Nú er maður nefnilega búin að fá herra Solanka, sem hér með fær nafnbótina Skywalker, til að skjóta leisergeislum í augun mín og laga þau svo nú getur maður gert allt það sem maður getur ekki án gleraugna, þ.e. gerst orrustuflugmaður og leyniskytta. Þetta gekk bara eins og í sögu. Þó ekki eins og sögunni um Rauðhettu því það endaði allt illa fyrir úlfinum sem einmitt sá glimrandi vel.

Nú er maður líka búin að senda dótið mitt og búin að skila íbúðinni. Tugir Indverja komu heim og dunduðu sér í marga tíma við að pakkahverri skeið og hverjum yddara hvern inn í sinn eigin pakka, með slaufu og pallíettum. Það er ekki oft sem maður sér svona þýska nákvæmni í indverska verkalýðnum! En það var þó aldeilis þýsk nákvæmni þegar mótorhjólinu mínu var pakkað. Þýski Christian hinn fyrsti var svo myndalegur að selja mér sérsmíðaðan mótorhjólakassann sinn sem án efa væri hægt að nota sem kjarnorkubyrgi. Hannaður af tveimur Þjóðverjum sem rifust um hvort það ætti að nota M8 eða M9 skrúfubolta í botninn!

Svo nú er ekki eftir neinu að bíða. Í fyrramálið verður haldið rakleitt upp í flugvél til Kaupmannahafnar. Íbúðalaus hefur maður þurft að lifa við lúxus og rækjur á Leela, eitt fínasta hótel Indlands síðustu dagana svo það hefur gengið vel að spilla manni svo sjokkið verði enn verra þegar maður flytur til Kaupmannahafnar inn í 60 fm íbúð með engri heimilshjálp! Kveðjupartíið búið og búin að segja farvel frans við Christian, Christian, Ingo, Martin, Priya, Dillan, Shareena, Anitha, Friedhelm, Moritz, Nadine, Venon, Carsten og Jari svo fáir einir séu nefndir.


En nú er komið að leikslokum. Eitt ár búið. Indland verður skilið eftir í söknuði. Maður getur þó huggað sig við að maður hefur náð að snerta á púlsinum á landinu. Eftir meira en 35 ferðalög, séð allar helstu borgir og staði verðuga að sjá á Indlandi, eignast tugi vina frá öllum heimshornum og drukkið bjór á flestum veitingastöðum, hótelum og börum í Bangalore getur maður ekki annað en verið sáttur!


En þegar eitt ár er búið tekur annað við með kveðju til Nokia og nýrri vinnu, Ísland í september, Þýskaland í september með Nökkva, Þorvaldi og Óla þar sem sportbílar verða leigðir, Alparnir keyrðir og massinn mældur í Munchen, Indland í október og California í nóvember.

Það þýðir ekkert annað en að halda áfram!